Historia przesiedleń, czyli migracji wielkich populacji ludności po II wojnie światowej jest niezwykle ważnym etapem w historii współczesnej Europy. Jest ona jednak znana jako doświadczenie społeczeństwa, dużych zbiorowisk ludzi, a nie jako pamięć o jednostkach. W podręcznikach do historii dla szkół jest to temat marginalny, nieciekawy, w którym dominują liczby, kierunki przesiedleń, niewiele znaczące, niepobudzające wrażliwości i wyobraźni uczniów fakty. Na lekcjach historii brakuje czasu na omówienie głównych problemów związanych z przeszłością po II wojnie światowej. W świadomości społecznej i historycznej uczniów temat ten jest prawie zupełnie zapomniany. Nieliczni mieli okazje przysłuchiwać się opowieściom osób starszych, którzy zostali przesiedleni.

Obecnie zbieranie opowieści często bardzo dramatycznych, zamkniętych w umyśle przesiedlonych; zapisywanie ich i przekazywanie innym jest często jedyną formą utrwalenia unikatowych historii przed ich zapomnieniem. Jest to niezwykle ważne, gdyż temat przesiedleń, wysiedleń, wypędzeń i migracji dotyczy wielu narodów. A pokolenie przedwojenne powoli wymiera. Trzeba ocalić pamięć o tych ludziach, o ich przeżyciach, wspomnieniach.